سه شنبه, ۳ مرداد ۱۳۹۶
اوقات شرعی نیمه شب شرعی به افق رشت ۲۴:۲۷

لازمه رونق تولید تغییر سیاستهای نظام بانکی است

شناسه خبر : ۹۷۱۹ - دوشنبه ۱۳ دی ۱۳۹۵ - ۲۱:۳۰

یادداشت

رکود،هزینه های بالای تولید وعدم بهره مندی از نقدینگی لازم درکنارمعوقات بانکی از جمله مشکلات عدیده ای است که امروزه اکثر واحدهای تولیدی کوچک و بزرگ با آن مواجه اند مشکلاتی که توان تولید را از صاحبان بنگاههای تولیدی تا حد قابل توجه ای تحت شعاع خود قرار داده بطوریکه متاسفانه تعداد زیادی ازمراکز تولیدی و اشتغالزا به این سبب یا از چرخه تولید خارج یا با حداقل ظرفیت واشتغال به تولید می پردازند که در این میان و درشرایط فعلی رکود شاخصه اصلی پدیداری این معضلات در حوزه تولید واشتغال است که توانسته توسط هزینه های رو به افزایش تولید و همچنین عدم بهره مندی سرمایه گذاران از نقدینگی لازم که هرکدام از اهرمهای موثر در تضعیف چرخه تولید است شرایط فعلی را در کشور حاکم کند.

شرایطی که برای برون رفت از آن نیازمند بازنگری برخی از سیاستها واجرایی شدن شعار اقتصاد مقاومتی هستیم  که دراین میان بانکها نقش بسزایی در رونق مجدد تولید با ارائه تسهیلات بانکی دارند.تسهیلاتی که چند ماهی است در دستور کار دولت و بانکها قرار گرفت تا بلکه بتوان باری دیگر به تولید و اشتغال کشور جانی دوباره داد.اما آنچه که مورد بحث وشکایت سرمایه گذاران حوزه تولید است نحوه یا چگونگی پرداخت تسهیلات بانکی از سوی بانکهاست.

تسهیلات با چه میزان بهره بانکی وطی نمودن چه پروسه هایی؟ آیا اکنون که اغلب واحدهای تولیدی به سبب رکود ونداشتن مشتری کالای خود را با کمترین میزان سود آن هم بطور غیر نقدی بفروش می رسانند توان باز پرداخت تسهیلات با بهره بانکی بالا را دارند؟ آیا وامهای کنونی که عمدتا بهره بالایی دارند و از سویی دیگر با بروکراسی های پیچیده و وثیقه های سنگین پرداخت می شود مسکنی زود گذر برای واحدهای تولیدی که با معضلات شدید نقدینگی یا بدهی های سنگین مواجه هستند،نیست؟

تقاضای وثیقه های سنگین که از توان اغلب سرمایه گذاران خارج است از دیگر معضلات سرراه تسهیلات بانکی است که سیستم بانکی کشور آن را بعنوان سدی جلوی راه واحدهای تولیدی قرار داده است تا جایی که عده کثیری از واحدهای نیازمند تسهیلات قادر به تامین آن نبوده و از راهی که طی نموده‌اند پشیمان می شوند.آیا زمان آن نرسیده که به سبب منابع کثیری که در حوزه های مختلف از نیروی انسانی ماهر،نیروی کار فراوان ،معادن زیر و رو زمینی و… که داریم هر روز وابستگی خود را از نفت کمتر کنیم و با تقویت تولیدات داخلی نیازهای خود را تامین واز وابستگی های غیر ضروری رهایی یابیم؟ آیا زمان آن نرسیده که بانکهای ما حامی واقعی تولید واشتغال کشور باشند؟ آیا زمان آن نرسیده که حداقل بهره بانکی واحدهای تولیدی واشتغالزا بخاطر کاهش بیکاری و وابستگی های غیر موجه به دیگر کشورها کاهش یابد؟

آیا باز هم زمان تغییر سیاستهای نظام بانکی که فشارهای مضاعفی بر پیکره رونق تولید و اشتغال کشور وارد ساخته است فرا نرسیده است، تا زمانی که نگاه حمایتی بانکها برپایه بهره گیری مالی از واحدهای تولیدی باشد همچنین مراکز تولیدی  ما را بعنوان یک پایگاه درآمدزا برای خود تلقی کنند تولید ما به سرانجام مطلوب نخواهد رسید مگر آنکه بانکهای ما هم بسان دیگر کشورها که در تولید موفقیت چشم گیری دارند به حداقل سودها اکتفا نموده و درآمد واقعی خود را در جای دیگری جستجو کنند.

رامین مهدوی نیا

برچسب ها
مطالب بیشتر
ارسال نظر

ارسال دیدگاهی در این باره