یکشنبه, ۲ مهر ۱۳۹۶
اوقات شرعی نیمه شب شرعی به افق رشت ۲۳:۲۱

بنگاههای اقتصادی و نقش آن در تحقق اقتصاد مقاومتی

شناسه خبر : ۵۰۷۷ - سه شنبه ۳ فروردین ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۴

یادداشت

عرض سلام و ادب و احترام دارم خدمت شما مخاطبان عزیز امیدوارم در سال نو بتوانیم با ایده های نو در محیط پیرامونی خود تاثیر گذار باشیم ان شاالله
مساله اقتصاد که به جهت اهمیت موضوع همواره مورد تاکید مقام معظم رهبری قرار گرفته لازم است در هر بنگاه اقتصادی اعم از کوچک و یا بزرگ به تناسب ظرفیتهای محلی،استانی و ملی بومی سازی شود بنگاه اقتصادی کوچک مانند یک خانواده که می توانند به صورت دسته جمعی در اقتصاد تاثیر گزار باشند یادمان نرفته است که در دورانی همزمان چند شغل را با هم انجام می دادیم مخصوصا اردیبهشت ماه که علاوه بر درس خواندن و تحصیل باید در آماده کردن مزرعه برنج برای نشاء،برداشت چین اول چای،پرورش کرم ابریشم و امور دام ها کمک می کردیم و حتی بعضی از هم کلاسی های دوران راهنمایی در روستای زمیدان قبل از شروع کلاس درس،یک ساعت زودتر به کمک پدر و مادر در برداشت چای همت می گماشتند از طرف دیگر کشاورزی در آن زمان اهمیت داشت و کشاورز چایکار در بازار شهر لاهیجان دارای اعتبار بود چرا که هر جنسی اعم از خوار و بار،پوشاک،طلا و جواهرات و … می خواستند بدون ارائه چک و سفته در پاییز و زمستان از بازاریان لاهیجان می گرفتند و پس از برداشت چای که هر 15 روز یکبار از سازمان چای پول می گرفتند نسبت به پرداخت بدهی خود در بازار شهر لاهیجان اقدام می کردند این دورانی که تعریف می کنم خیلی دور نبود درست دهه 60 و اوایل انقلاب اسلامی ایران تازه در اون زمان روستاهای ما برق،آب آشامیدنی،خانه بهداشت،مدرسه،گاز،آسفالت روستایی،کارخانه چایسازی و… نداشت ولی کشاورز ما اعتبار داشت چرا که فرایند زنجیره چایکار،کارخانه دار چای و توزیع کننده چای در جهت منافع عمومی گام بر می داشتند حتما سوال می کنید که آقای علوی چه شد که امروز در روستای زمیدان شما برق،گاز،آسفالت،مدرسه،خانه بهداشت و سه باب کارخانه چایسازی دارید ولی خبری از چای و حجم کار اردیبهشت ماه دهه 60 نیست؟در پاسخ باید عرض کنم اولا این موضوع فرهنگی است یعنی فکر کردیم باید به مانند شهری ها در روستاها زندگی کنیم و بنابراین همه اعضای خانواده کار نمی کنیم در صورتی که برای برون رفت از وضعیت موجود باید همه با هم کار کنیم نه اینکه یک نفر کار کند و مابقی مصرف کننده باشند.
دوم ریشه در اقتصاد کشور و تصمیم گیری متولیان امر دارد چرا که زنجیره تولید و توزیع باید با اتکا به تولید داخلی بچرخد تا علاوه بر اشباع بازارهای داخلی در بازارهای خارجی مانند عراق نفوذ کنیم.
سوم منافع ملی را بر منافع شخصی و یا گروهی ترجیح دهیم اینکه من چقدر سود می برم ملاک آری و یا نه یک تصمیم نباشد بلکه آحاد جامعه چقدر منتفع می شوند در تصمیم گیری و تصمیم سازی ها دخیل باشد.
چهارم نگاه دولتی در یک بنگاه اقتصادی نه تنها سود دهی نخواهد داشت بلکه زمینه های فساد مالی را فراهم خواهد کرد چرا که به یک کارگر،کارمند، ناظر،مسئول،مدیر و … می گویند چه کار انجام بدهی و یا ندهی همین حقوق ثابت درآمد شما خواهد بود دو اتفاق خواهد افتاد یک اینکه این عزیز بی تفاوت خواهد شد دوم اینکه در بخش های خصوصی هضم خواهد شد آنوقت نه تنها امین بنگاه اقتصادی نیست بلکه مشاور و کارپردار بخش خصوصی طرف قرارداد خواهد بود تازه اگر یک مدیری بخواهد با ابزارهای انگیزشی کاری کند که افراد زیرمجموعه اش حتی در منزل به محل کارشان فکر کنند قوانین و مقررات اجازه نمی دهند و اینجاست آن عزیزانی که یک ماه پیش برای رسیدن به صندلی سبز بهارستان به هر در و دیواری می زدند باید قوانین را با نگاه کارشناسی و حقوقی اصلاح کنند نه اینکه مرکز پژوهش های مجلس بعضا معجونی از طرح های کشور های مختلف که دارای نظام های سیاسی متفاوت هستند را به نمایندگان ما دیکته کنند.
اگر روستای زمیدان را که مثال این مقاله بود به شهرستان،استان و کشور تعمیم دهیم به تناسب ظرفیت هر مکان جغرافیایی و پیشینه اقتصادی آنجا نه تنها در علاج بیماری اقتصادی کمک کرده ایم بلکه خیلی به این و آن نیز متکی نخواهیم بود و بلاشک استقلال اقتصادی به دنبالش استقلال فرهنگی،استقلال سیاسی و منزلت اجتماعی را برای ملت بزرگوار ایران به ارمغان خواهد آورد و پایه های نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران به رهبری مقام معظم رهبری روز به روز در دنیا مستحکم تر خواهد شد. ان شاالله
سید رضا علوی زمیدانی
کارگزار روابط عمومی

برچسب ها
مطالب بیشتر
ارسال نظر

ارسال دیدگاهی در این باره